Γιώργος Σύρρος "Περιμένοντας το ποδήλατο - Σαν όλους τους άλλους"

Γιατί, αγάπη μου,

πώς θα μπορούσαν να υπάρχουν φαντάσματα σ’ ένα μέρος που έζησες κάποτε εσύ

και σκιές μέσα σ’ ένα σπίτι που πλάγιασε κάποτε το φως σου,

φόβος εκεί που ήχησε άλλοτε το υπέροχο γέλιο σου

και δαίμονες μέσα στο δωμάτιο που κρατάει σα φυλαχτά τα χνάρια σου ακόμα;

Αλλά,

αφού δεν ήρθες ποτέ,

αυτό το δωμάτιο είναι ένα δωμάτιο σαν όλα τ’ άλλα

και εγώ ένας άνθρωπος σαν όλους τους ανθρώπους,

ζώντας μια ζωή σαν όλες τις άλλες,

με τα φαντάσματα, τις σκιές, τους φόβους και τους δαίμονές της.